Thema bijeenkomst “Ruimte voor jongens”

Home » Thema bijeenkomst “Ruimte voor jongens”

Op 13 april jl.  heeft het gastouderbureau een thema-avond georganiseerd over het verschil tussen jongens en meisjes. Trainer Inah Ritsema is hiervoor uitgenodigd. Hieronder delen wij graag het verslag van deze avond met u.

“Ruimte voor jongens”

Na een korte verwelkoming door Maya, start Inah de avond met de mededeling dat ze zich zorgen maakt om de jongens van nu. Ze doen het -vergeleken met meisjes- minder goed op school, stromen uit onder hun niveau en hebben vaker gedragsproblemen. Bij echtscheidingen worden kinderen vaker aan de moeder dan aan de vader toegewezen.

Ook in het onderwijs en de kinderopvang zijn begeleiders vooral vrouwelijk. Deze verhouding wordt weerspiegeld in het publiek van deze avond, dat uit een dertigtal vrouwelijke en één mannelijke belangstellende bestaat. Inah vraagt zich af welk effect de voornamelijk vrouwelijke begeleiding heeft op de vorming van identiteit bij jongens. Ze pleit voor een gedeeld complementair ouderschap, waarbij ook vaders actief betrokken worden. Uit onderzoek is gebleken dat de vorming van kinderen voor 50% bepaald wordt door de voorbeeldfunctie van ouders/opvoeders, geeft ze aan. (Genen dragen daar voor 40 % aan bij, omstandigheden 10%).

Als Inah de aanwezigen vraagt: “Hoe reageren vrouwen als jongens vechten?”, worden reacties als “Stop!”,”Ophouden!” en “Uitpraten, de lieve vrede willen bewaren” algemeen herkend. Mannen reageren vaak anders; ze laten de jongens doorvechten. De mannelijke aanwezige bevestigt dit. Inah stelt dat jongens steeds opnieuw willen weten wie de sterkste is. Zodra dat bekend is, ontstaat er emotionele rust in de groep. De zogenoemde ‘pikorde’.

Op haar vraag of zoiets ook bij meisjes bestaat, wordt bevestigend gereageerd vanuit het publiek. Meisjes willen vaak lief en aardig gevonden worden. Inah stelt dat ruzies bij meisjes wat ingewikkelder kunnen zijn, doordat meisjes dan eerder liegen en elkaar tegenspreken. Bij ruzies tussen jongens is het van belang de chronologie van de gebeurtenissen te helpen ontcijferen, zegt ze.

Inah gaat verder in op de verschillen tussen jongens en meisjes. Ze vertelt dat uit onderzoek gebleken is dat, biologisch gezien, mannenhersenen geneigd zijn tot agressie en techniek. Vrouwenhersenen zijn geneigd tot empathie en behulpzaamheid. Ze benadrukt dat het slechts om neigingen gaat. Het filmpje: “Men’s brain,women’s brain” van Mark Gungor is een aanrader, vertelt ze. Jongens vertonen over het algemeen meer risicovol gedrag, vooral tot de leeftijd van 24 jaar.

Een ander verschil gaat over taligheid: vrouwen gebruiken over het algemeen driemaal zoveel woorden als mannen. In dat verband wijst Inah erop dat jongens de eerste acht woorden van een instructie horen. Daar kunnen we op inspelen om effectiever te communiceren met jongens. Ook door een laag stemgebruik en het gebruik van humor vinden we een goede aansluiting bij hen. Overigens vinden jongens het algauw confronterend om iemand lang aan te kijken, geeft Inah aan. Als jongens iets in de handen krijgen (bvb stressballetjes) bevordert dat hun concentratievermogen,vertelt ze.
Verder hebben meisjes meer verbindingen tussen de hersenhelften. Het tekenen van een lemniscaat met beide handen, helpt om de hersenhelften te verbinden. Als Inah de vraag stelt “Wat vinden wij vrouwen over het algemeen van jongens?” krijgt ze als reactie veelal: “Druk, direct, lawaaierig”, zegt ze.
Ze pleit voor een andere manier van kijken naar jongensgedrag. Bijvoorbeeld het ‘slopen’ : een object uit elkaar halen kan een manier zijn om iets te ontdekken. Jongens willen al doende grenzen verkennen en verleggen.

Tot slot toont Inah een fragment uit het filmpje “Why men don’t iron”(GB, Channel 4, 1998), waarin het gezin Smith aan bod komt. Ondanks hun inspanningen om de kinderen sekseneutraal op te voeden, merkten zij dat zowel hun zoontjes als dochtertjes stereotiep gedrag gingen vertonen. (De jongens vechten en meisjes spelen met poppen.)
Verder komen in het filmpje wetenschappers aan het woord die de biologische factoren achter seksespecifiek gedrag belichten. Ook worden er experimenten getoond waarin de verschillende manieren waarop jongens en meisjes op uitdagingen reageren, zichtbaar worden.

Na deze boeiende workshop is er nog even ruimte tot napraten en kan iedereen Inah’s ‘tips en trucs’ op papier meenemen. ​